NAJLEPSZY PORTAL O SZTUKACH WALKI W POLSCE

Zapasy – styl wolny

Styl wolny
Zapasy są walką, w której zawodnicy stosując określone manewry i działania, dążą do położenia przeciwnika na łopatki lub uzyskania przewagi punktowej za wykonane akcje techniczne.

Służy temu szeroka gama różnorodnych technik, których skuteczne zastosowanie pozwala odnieść zwycięstwo przez tzw. „tusz” (czyli położenie przeciwnika na łopatki) lub w przypadku gdy przeciwnik umiejętnie się broniąc wychodzi z zagrożonych pozycji, odnieść zwycięstwo na punkty.

W zapasach w stylu wolnym i w zapasach kobiet można atakować nogi przeciwnika, jak również można wykonywać techniki nogami. W związku z tym pozycja od jakiej rozpoczyna się walka, tzw. „stójka”, jest bardziej obniżona niż jak ma to miejsce w zapasach w stylu klasycznym.

Pozycja stojąca może być wysoka (która jest charakterystyczna dla cięższych kategorii wagowych), jak również niska (występująca w lżejszych kategoriach wagowych).

Ustawienie nóg może być w wykroku lewą lub prawą nogą, lub jak to preferują zawodnicy państw azjatyckich tzw. „stójka frontalna” (stopy ustawione równolegle).

Walka w pozycji „parterowej” występuje wtedy, gdy jeden z zawodników wykona akcję techniczną, w wyniku której przeciwnik zostanie powalony na matę i dotknie jej biodrami, klatką piersiową, kolanami lub rękoma.

Gdy zawodnik przyjmuje pozycję w klęku, będzie to tz. „parter wysoki”, a gdy znajdzie się w leżeniu przodem, będzie to tzw. „parter niski”, który jest pozycją bardzo stabilną i umożliwia pełną obronę we wszystkich kierunkach.

Charakterystyczną pozycją dla „parteru” jest również tzw. pozycja „mostowa”. W ten sposób zawodnik broni się przed położeniem na łopatki. Poprzez pozycję „mostową” można również wykonywać niektóre ataki w „parterze”, np. „wózek”.

W stylu wolnym i w zapasach kobiet można wykonywać ataki na nogi i atakować nogami. Jednym z podstawowych działań w stylu wolnym jest atak na nogi. Może to być uchwyt jednej nogi lub uchwyt dwóch nóg. Atak ten można wykonać powalając przeciwnika poprzez zastawienia lub haczenia nogi przeciwnika, lub wykonując rzut z uchwytem nogi lub dwóch nóg.

Zawodnicy w stójce wykonują również przerzuty charakterystyczne do techniki stylu klasycznego, jak również specyficzne tylko dla stylu wolnego. Do takich technik należy biodro z zastawieniem lub podcięciem nogi, przerzut „suples z nogą” lub przerzut przez barki, tzw. „dżaksarow” (nazwa pochodzi od zawodnika, który po raz pierwszy wykonał ten element).

W pozycji parterowej stosuje się elementy, które swą nazwę wzięły od nazwy zawodników lub narodowości zawodników wykonujące je po raz pierwszy. Stąd nazwa popularnych technik w „parterze” jak „klucz japoński”, „klucz turecki” lub bardzo specyficznie nazywane elementy techniczne jak „odwrotny pas”.

Można powiedzieć, że w zapasach występuje niezliczona ilość „chwytów” – technik, jakimi posługują się w walce zawodnicy. Każdy wybitny zawodnik w sposób tylko i wyłącznie charakterystyczny dla siebie wykonuje znaną technikę. Jest to tzw. technika „mistrzowska”. Właściwie nikt drugi nie potrafi wykonać tego w sposób identyczny. Dlatego wybitni zawodnicy posiadali zawsze swój „koronny chwyt”, którym rozstrzygali większość pojedynków na swoją korzyść.