WYDOLNOŚĆ ANAEROBOWA (BEZTLENOWA)

Metabolizm beztlenowy odgrywa główną rolę w większości sportów bazujących na przerywanych wysiłkach o wysokiej intensywności. Książkowy zawodnik mieszanych sztuk walk wymaga odpowiednio rozwiniętej wydolności beztlenowej i wysoko ustanowionego progu przemian beztlenowych. Próg ten odnosi się do punktu, w którym metabolizm energetyczny opiera się o glikolizę beztlenową. Jest to moment, w którym dochodzi do nagłej i zwiększonej kumulacji produktów ubocznych, warunkujących odczucie zmęczenie. Nie da się bowiem pracować ciągle na bardzo dużej intensywności stąd są to mechanizmy obronne organizmu.
 
Większość kluczowych działań w mieszanych sztukach walki to przejawy akcji o wysokiej intensywności i to one decydują zwykle o wygranym pojedynku. Przesuwając próg przemian beztlenowych, zawodnik jest w stanie pracować na wyższej intensywności, zanim dojdzie do kumulacji metabolitów wywołujących zmęczenie.
 
Istnieje kilka metod oceny wydolności anarobowej w tym jedną z popularniejszych jest beztlenowy test Wingate. Pozwala on dostarczyć przydatnych informacji na temat wydolności anaerobowej, mocy szczytowej, mocy średniej oraz wskaźnika zmęczenia. Moc szczytowa jest miarą największego tempa pracy, jaka została wykonana i obrazuje działanie układu fosfagebowego. Średnia moc jest średnim tempem pracy, która została wykonana podczas testu Wingate i jest miarą funkcji glikolitycznej. Wskaźnik zmęczenia jest często przyjmowany jako różnica między mocą szczytową a mocą minimalną. Każdy z tych trzech miar ma potencjalne implikacje w sportach walki w ocenie wydolności anaerobowej i identyfikacji potencjału sportowca.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.