Uderzenia karate !

utworzone przez | Paź 30, 2020 | karate | 0 komentarzy

URAKEN –
Dłoń jest ułożona dokładnie tak, jak wyżej, powierzchnia uderzeniowa znajduje się z tyłu kości zw. SEIKEN. Czasami nawet cała powierzchnia grzbietowa dłoni jest używana.

SHUTO
Dłoń w wyjściowej pozycji jak do Seiken.
Zaciskamy wyprostowane palce z lekkim odchyleniem do tyłu. Kciuk dociśnięty do boku dłoni (nie zginamy go do środka dłoni). Powierzchnia uderzeniowa to krawędź zewnętrzna (brzusiec-część miękka krawędzi bocznej) dłoni od podstawy stawu małego palca do podstawy dłoni.

EUPI
Powierzchnią uderzeniową jest kość łokciowa.
Mocno ściągamy przedramię do ramienia. Do uderzenia używamy stawu łokciowego i zależnie od uderzenia różnych jego części (czubek łokcia, koniec przedramienia, część tylną stawu łokciowego).
Ramię powinno być zgięte tak mocno, jak to jest możliwe. Przy uderzeniu należy uważać, aby kość promieniowa i łokciowa nie były blisko siebie.

TETTSUI – pięść – młot
Tettsui znaczy podstawa pięści. Powierzchnię uderzeniową stanowi podstawa zaciśniętej pięści.

NUKITE
Ułożenie ręki jak do Shuto.
Uważamy, aby palce dłoni nie były odgięte do tyłu. Następuje wówczas utrata siły uderzenia oraz niebezpieczeństwo urazu.
Powierzchnią uderzeniową są czubki palców. Każdy palec jest traktowany jako osobna jednostka uderzeniowa. Należy się skoncentrować na końcach każdego palca. Zwracamy uwagę na to, by palce były wyprostowane. Jednakże podczas akcji może wystąpić potrzeba nieznacznego zgięcia tych czterech palców do przodu.

SHOTEI
Shotei znaczy wierzchołek dłoni. Jest uformowane poprzez Shuto i silne wygięcie dłoni w nadgarstku. Strefą uderzeniową nie jest centrum dłoni lecz jej wierzchołek.

KOKEN
Jest odwrotnością Shotei. Jest stosowany zarówno jako technika uderzeniowa i bloku. Zginamy rękę w stawie nadgarstkowym w dół eksponując wierzchołek nadgarstka (staw nadgarstkowy).
W uderzeniu bocznym kciuk spoczywa na podstawie palca środkowego a przy uderzeniu pionowym na podstawie palca serdecznego. Pamiętajmy o tym.
Dłoń zginamy w stawie nadgarstkowym maksymalnie w dół.

HAITO
Haito jest odwrotnością techniki Shuto i powierzchnią uderzenia jest wewnętrzna strona dłoni od podstawy palca wskazującego do nadgarstka. Kciuk jest dociśnięty do środkowej części dłoni.

CHUSOKU
W Chusoku podstawa stopy tworzy “misę”.
Pięta jest maksymalnie uniesiona w górę. Duży palec jest również maksymalnie uniesiony do góry tak, że stopa uderza w równej linii z kośćmi nogi.

HAISOKU
Haisoku jest to po prostu podbicie stopy.
Aby uformować Haisoku należy wyciągnąć palce nóg do przodu. Pięta jest uniesiona maksymalnie w górę a palce wysunięte maksymalnie do przodu co jest bardzo ważne, by uniknąć kontuzji.

KAKATO
Kakato znaczy pięta i jest odwrotnością techniki Haisoku.
Musimy być świadomi, iż używając pięty, należy stopę unieść do góry z napięciem w stawie skokowym. W zależności od sytuacji używamy zewnętrznej strony pięty a w technice okrężnej jej tylnej części, zwracając uwagę na to, by nie uszkodzić ścięgna Achillesa.

HIZA – kolano
Hiza znaczy kolano. Jest bardzo ważne, aby kolano było maksymalnie wyeksponowane w przód z jednoczesnym obciągnięciem podudzia w tył z piętą dociągniętą do pośladka. Przy uderzeniu należy uważać, by nie urazić łękotki. Powierzchnie uderzeniowe to: całe kolano, wierzchołek kolana lub jego zewnętrzna strona w zależności od sytuacji.

SUNE – goleń
Sunę znaczy goleń. Używana jest cała kość goleniowa. Goleń jest jedną z najbardziej bolących i kruchych kości. Musi więc być szczególnie mocno trenowana (utwardzana). Utwardzony goleń jest bardzo silną bronią używaną szczególnie w obronie.

SOKUTO – krawędź stopy
Sokuto jest zewnętrzną krawędzią stopy. Powierzchnią uderzeniową jest krawędź zewnętrzna stopy od podstawy małego palca do środkowej części pięty. Eksponujemy bardziej piętę, która zabezpiecza nas przed kontuzją stopy.

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

zaprojektował godweb.pl

Share This