Trenujący sporty walki chorzy na nowotwór

Nie jest prawdą, że zawodnik trenujący sporty walki chory na nowotwór nie może korzystać z fizjoterapii czy uprawiać dalej aktywności fizycznej. Są oczywiście pewne ograniczenia wynikające z choroby, ale co do zasady, dostosowany do stanu chorego ruch pomaga mu, a nie szkodzi.

Wykonywanie ćwiczeń fizycznych i uprawianie sportu przez osoby chore na nowotwory wzbudzało jeszcze do niedawna wątpliwości i obawy. Wynikały one z przeświadczenia o ich wpływie na obniżenie odporności organizmu oraz nasilenie skutków ubocznych leczenia onkologicznego, np. zaburzeń czynności układu krążenia, osłabienia struktury kości i ich złamań. Nie bez znaczenia była także zła kondycja psychofizyczna chorych i ich niechęć do ćwiczeń fizycznych.
Tymczasem okazało się, że to unikanie wysiłku fizycznego nasila skutki uboczne leczenia nowotworów, obniżając jego skuteczność. Obecnie nie ma już wątpliwości, że ćwiczenia fizyczne są bezpieczną i skuteczną metodą przywracania sprawności psychofizycznej chorych na nowotwory. Potwierdzają to między innymi przykłady wyczynowych sportowców, którzy powrócili do uprawiania sportu po leczeniu nowotworów.
 
Na co wpływa zwiększona aktywność fizyczna?
zwiększona i regularna aktywność fizyczna wpływa na:
 
zmniejszenie ryzyka chorób serca (usprawnienie krążenia),
ułatwienie kontroli masy ciała,
poprawienie poziomu cholesterolu (zmniejszenie LDL i TC, zwiększenie HDL),
ułatwienie utrzymania ciśnienia tętniczego krwi w zakresie normy,
wzmocnienie kośćca, zapobieganie osteoporozie Zwiększenie wydatku energetycznego,
zwiększenie oporności na stres,
zmniejszenie napięcia nerwowo-mięśniowego,
ułatwienie zasypiania, poprawa ilości i jakości snu,
poprawa samopoczucia, zwiększenie optymizmu, zmniejszenie skłonności do depresji,
zwiększenie siły mięśniowej,
wzrost ogólnej wydolności krążeniowo-oddechowej organizmu.
Istnieją liczne i przekonujące dowody naukowe, które potwierdzają, iż regularny wysiłek fizyczny utrzymywany w granicach tolerancji ustroju wpływa bardzo pozytywnie i stymulująco na pracę układu odpornościowego. Funkcją układu odpornościowego jest zapobieganie i zwalczanie w organizmie wszelkich infekcji powodowanych przez drobnoustroje. Stanowi on barierę ochronną ludzkiego organizmu poprzez rozpoznawanie i usuwanie czynników chorobotwórczych oraz niebezpiecznych komórek nowotworowych. Wewnętrzną część układu odpornościowego tworzą granulocyty i monocyty, które pochłaniają i usuwają martwe komórki, a także limfocyty, których zadaniem jest niszczenie komórek zainfekowanych wirusami oraz komórek nowotworowych. Podczas wysiłku fizycznego o umiarkowanej intensywności następuje uruchomienie mechanizmów immunologicznych, wśród których zauważalny jest wzrost granulocytów, a przede wszystkim limfocytów, które przechodzą z węzłów chłonnych do krwi i śledziony.
W toku badań przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców udowodniono, iż spalenie 2000 kilokalorii na tydzień dzięki wysiłkowi fizycznemu, skutecznie zwiększa barierę ochronną ludzkiego organizmu przed nowotworami. Zwiększenie aktywności fizycznej wpływa pozytywnie na stan naszego zdrowia w kontekście profilaktyki przeciwnowotworowej, ale i podnosi jakość życia osób po już przebytej chorobie nowotworowej. Efekty podejmowanej aktywności fizycznej po przebytym leczeniu onkologicznym to:
zwiększenie siły i sprawności mięśni – zwiększenie wydolności ogólnej,
zmniejszenie zmęczenia,
zmniejszenie częstości akcji serca podczas wysiłku.
Jakie wykonywać ćwiczenia w profilaktyce nowotworów?
Dla zawodników po leczeniu onkologicznym najskuteczniejszymi formami ruchu są spacer, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia izometryczno-rozluźniające oraz profilaktyka przeciwobrzękowa. Osoby, które dopiero co opuściły szpital onkologiczny powinny zacząć od krótkich spacerów, trwających 5-10 minut powtarzanych 3 razy w tygodniu. Z czasem należy wydłużać okres spacerowania i stopniowo wprowadzać marszobieg. Ważne, by pamiętać o właściwym tętnie podczas wysiłku. Jeśli nie wiemy jakie powinno ono być, możemy poprosić o jego ustalenie na EKG wysiłkowym lub samodzielnie wyliczyć go odejmując od wartości 200 swój wiek. Przykładowo, maksymalne tętno na minutę właściwe 45-latkowi to 155, a podczas wysiłku fizycznego powinniśmy osiągać 70% tej wartości czyli w tym przypadku ok. 109 uderzeń na minutę.
 
Jakie stosować ćwiczenia oddechowe?
Bardzo ważną dla profilaktyki nowotworowej techniką, są ćwiczenia oddechowe, które pomagają regulować funkcje serca, układu oddechowego i nerwowego. Wyróżnić można kilka grup ćwiczeń oddechowych. Jedną z nich jest oddech brzuszny (przeponowy), który polega na wykonywaniu oddechu tylko przeponą w pozycji siedzącej. Przykładem takiego ćwiczenia jest naprzemienne oddychanie torem piersiowym, czyli wykonywanie wdechów i wydechów raz przez prawe, raz przez lewe nozdrze.
 
Jakie są ćwiczenia przeciwobrzękowe?
 
Ćwiczenia te polegają przede wszystkim na odpowiednio opracowanej technice automasażu, w której wszystkie ruchy wykonywane są w kierunku klatki piersiowej, czyli wzdłuż przebiegu naczyń limfatycznych. Stosowane są różne formy automasażu m.in. głaskanie, ugniatanie, wyciskanie i oklepywanie.
 
Jakie są ćwiczenia izometryczno-rozluźniające?
 
Osobna grupa ćwiczeń skierowana jest do zawodników onkologicznych ze współistniejącymi chorobami narządów ruchu. Ćwiczenia izometryczno-rozluźniające, bo o nich mowa, polegają na okresowym napinaniu mięśni zaangażowanych w ruch i rozluźnianiu pozostałych. Usprawniają one przepływ limfy w organizmie, nie dopuszczając do obrzęków pooperacyjnych.
Dlatego nie poddajemy się bo walka trwa  i trenujemy dalej do osiągnięcia upragnionego zwycięstwa.

Co daje piłeczka bokserska?

Piłka refleksowa na głowę do doskonały przyrząd do treningu refleksu, celności i wyczucia dystansu podczas zadawania ciosów bokserskich. Dzięki regularnym ćwiczeniom na piłce bokserskiej wypracujesz

Czytaj więcej »